Ile kosztują marzenia📿🧿🎏?

Ile kosztują nas marzenia?

Jaka jest realna cena marzeń? Myśleliście kiedyś o tym? No bo każdy marzenia przecież ma, albo przynajmniej tak się nam wydaje.

Poznałam w swoim 30 letnim życiu ludzi z każdej grupy społecznej , z wielu zakątków świata , wyznających różne religie , tradycjonalistów , ekscentryków , gejów , feministki , mięsożerców , wegan, anarchistów, kiboli , księżniczki , dresiarzy, osoby starsze , maluchy które dopiero uczyły się mówić , osoby chore na poważne choroby , umierające , ludzi cierpiących na choroby psychiczne , kochające , cierpiące , szczere , zakłamane , śmiejące się i te ciagle płaczące . Kocham wszystkich tych ludzi bo dzięki nim jestem w tym miejscu w którym jestem . Dziękuje wam. 

Przysięgam że każda z tych osób ma , miała lub będzie miała marzenia . Duże , górnolotne -jak chęć zmiany świata albo takie całkiem malutkie codziennie jak nowe buty czy brokatowy długopis . Marzenia są cudowne , to takie spadające gwiazdy po które możemy ściągnąć . Czasem się udaje , innym razem nie , często tez taka gwiazda - marzenie zapala się i spala zanim zdążymy ja złapać , no bo przecież niektóre marzenia odchodzą tak szybo , ze na drugi dzień nie pamiętasz o co Ci właściwie chodziło z ta kolejna para butów i w sumie dochodzisz do wniosku ze wczoraj wyglądały lepiej na tej wystawie a dzisiaj są ledwo przeciętne.

Jedno wiem na pewno , marzyć trzeba . TRZEBA , serio ! Bo - zwłaszcza te wypowiadane głośno maja ogromna moc sprawcza ! Ja ciagle marze , chociaż nogi mam mocno zakorzenione w ziemi . 

Ile jesteśmy w stanie poświecić dla marzeń? 

Cóż niektórzy nie musza poświęcać nic , po prostu 

maja wszystko .  Nie zazdroszczę ,serio pewnie łatwe życie jest fajne no bo nie musisz oszczędzać ani martwić się o przyszłość albo bezpieczeństwo materialne , jednak ja uważam ze sukces osiągnięty praca własnych rąk smakuje dziesięć razy lepiej.

No ale co z ta cena bo marzenia to nie tylko pieniądze, to przecież wytrwałość, czas przeznaczony na ich realizacje, ogromne samozaparcie , czasem strach, niejednokrotnie walka z własnym sumieniem, systemem, ludźmi których boli to że coś Ci w życiu wychodzi i z ...czasem.

Ile razy w czasie dążenia do wymarzonego celu się poddajemy? Ja średnio raz na miesiąc , ale wtedy siadam sama ze sobą wśród moich roślin , rozkładam matę do jogi, medytuje , oddycham, czuje wdzięczność i po chwili wątpliwości znikają. Wiem , że miejsce  w którym obecnie jestem może nie jest tym wymarzonym ale każdy dzień tu przybliża mnie do celu. Cena która płace za marzenia jest bardzo wysoka , zostawiłam w kraju Mamę , bliskich, przyjaciół, psy. Mimo , że mam to szczęście że mam dobra prace , z duża możliwością rozwoju , tęsknie za domem tak bardzo, że tylko ten kto wyprowadził się za granice mnie zrozumiem. Mimo beznadziejnej polityki kocham Polskę za jej historie, niezłomność, moich przodków, język, jedzenie, naturę której tak bardzo mi brak. Dlatego przez ten mój patriotyzm tęsknie jeszcze bardziej ,ale wiem że tak być musi.   Gonie swoje marzenia i póki żyje , oddycham i czuje będę je gonić. Często płynąc pod prąd, codziennie dostając nowe lekcje od życia, będąc bombardowana bodźcami z każdej strony w tym obcym mi kraju odczuwam  WDZIĘCZNOŚĆ I MIŁOŚĆ . 

Pare dni temu oglądałem relacje Zosi z www.przezzycieinaczej.com i 

to ona zainspirowała mnie do dokończenia tego wpisu w taki a nie inny sposób .